Kradną jego dobytek i uwożą go na osłach i koniu stojących w stajni. Po drodze Lucjusz zbiera razy od zbójów za swą niesubordynację. Podczas kolejnego wypadu zbóje przyprowadzają młodą dziewczynę, za którą spodziewają się wziąć okup. Ponieważ Lucjusz okulał roztrząsają zrzucenie go do przepaści. W tej sytuacji Lucjusz z dziewczyną na grzbiecie uciekają z jaskini zbójców. Zostają jednak złapani, a zbóje postanawiają wypatroszyć Lucjusza i zaszytą w jego skórze dziewczynę rzucić sępom na pożarcie. Nad ranem zaskakuje ich jednak oddział wojska przyprowadzony przez narzeczonego dziewczyny. Po ślubie wdzięczna panna młoda wysyła Lucjusza na wieś. Tam najpierw trafia w ręce wyzyskującej go pracą w młynie gospodyni, a potem parobka, który znęca się nad nim przy zwózce drewna, a w końcu oskarża go o napadanie na kobiety. Gospodarz chce go wykastrować. Tymczasem mieszkańcy gospodarstwa dowiadują się o śmierci ich państwa. Pakują dobytek i uciekają do Beroi. Tam Lucjusz zostaje sprzedany kapłanowi bogini syryjskiej. Odtąd wędruje z posążkiem bogini na grzbiecie po okolicy. Za ujawnienie rykiem bezeceństw towarzyszy kapłana zostaje ciężko oćwiczony. Potem omal nie zostaje zarżnięty przez kucharza, który chce z niego przyrządzić obiad swemu panu.