20 lutego 1918 Rada Komisarzy Ludowych RFSRR pod przewodnictwem Lenina podjęła decyzję o postawieniu byłego cara przed sądem, nie ustalając na razie miejsca procesu, jednak wojskowy komisarz Rady Uralskiej Filipp Gołoszczokin zaproponował przewiezienie carskiej rodziny do Jekaterynburga. 1 kwietnia 1918 przewodniczący Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (WCIK) Jakow Swierdłow postanowił przewieźć Romanowów do Moskwy, ponieważ jednak sytuacja była niepewna, zdecydowano się „tymczasowo” umieścić ich w Jekaterynburgu. 30 kwietnia 1918 Mikołaj, Aleksandra i Maria znaleźli się w Jekaterynburgu, a 20 maja dołączyli do nich Olga, Tatiana, Anastazja i Aleksy. Umieszczono ich w Domu Specjalnego Przeznaczenia, zarekwirowanym przez bolszewików , gdzie pozostawali w ścisłej izolacji od świata. W czerwcu 1918, gdy zbuntowany Korpus Czechosłowacki zbliżał się do Jekaterynburga, przewodniczący Prezydium Rady Uralskiej Aleksandr Biełoborodow i Piotr Wojkow spotkali się z Jakowem Jurowskim i Gawriiłem Miasnikowem, podejmując decyzję o zamordowaniu Romanowów: Następnie Filip Gołoszczokin udał się do Moskwy, by uzyskać aprobatę Lenina i Swierdłowa na zgładzenie carskiej rodziny. Bolszewicy postanowili wówczas, że gdyby Romanowowie mieli wpaść w ręce kontrrewolucjonistów, powinni zostać zabici.