Pozostałe córki, Olga, Tatiana i Anastazja, które zbiły się w gromadkę, krzycząc z przerażenia, na razie nie były ranne, ponieważ miały zaszyte w ubraniach klejnoty, które chroniły je przed kulami. Jurowski i Jermakow podeszli do nich, po czym pierwszy zabił Tatianę strzałem w tył głowy, a drugi strzelił Oldze w szczękę, dźgnął Marię bagnetem w pierś, a na końcu zastrzelił ją. Następnie Jermakow przycisnął Anastazję do ściany i zaczął dźgać bagnetem, później zabił ją strzałem w głowę, po czym zaczął ponownie dźgać bagnetem zwłoki Mikołaja i Aleksandry. W tej chwili pokojówka carycy Anna Diemidowa ocknęła się, ale Jermakow zadźgał ją bagnetem.
Po dziesięciu minutach rzezi Jurowski sprawdził, czy wszystkie ofiary są martwe, i rozkazał ludziom wynosić ciała. W momencie wynoszenia dwójki dziewcząt, prawdopodobnie Marii i Anastazji, zaczęły one charczeć i krzyczeć, w związku z czym Jermakow dobił je bagnetem. Gdy zabójcy wyrzucali zwłoki do ciężarówki, jeden z żołnierzy zabił bagnetem psa Tatiany. Ofiary rozebrano do naga, ubrania spalono, po czym ciała wrzucono do szybu kopalnianego, gdzie część z nich spalono, a część oblano kwasem siarkowym.