Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 pod numerem 2152 – dosł. opisany jako Leśnik Tadeusz (raport dzienny z 15 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono: listy, pocztówki, kartę szczepień w Kozielsku nr 735, baretkę za ranę oraz medalik. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02152 wskazany jako Leśnik Tadeusz. Jego nazwisko znajduje się na liście ofiar opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 134 oraz w Nowym Kurierze Warszawskim nr 139 z 1943. W Archiwum Robla w dokumentach majora Adama Teofila Solskiego (pakiet 0490-25, 26), w dużym notatniku wymieniony jest mjr Leśniak pod datami 16 i 28 października 1939.

Życie prywatne Tadeusz Leśniak zostawił żonę i osierocił córkę.