Przez większość życia mieszkał w Łodzi w kamienicy przy ul. Rzgowskiej 52. Tutaj również tworzył swoje dzieła. W momencie, kiedy państwo oferowało darmowe pracownie dla artystów, Starczewski nie skorzystał z oferty i dalej pracował w swoim mieszkaniu.
Twórczość Ogół twórczości artystycznej Antoniego Starczewskiego nie jest wiązany tylko z jednym nurtem sztuki. W zależności od okresu, dzieła artysty można wiązać z takimi nurtami jak sztuka obiektu czy strukturalizm. Artysta uważany jest za kontynuatora myśli Władysława Strzemińskiego, w tym znaczeniu, że motywy jego dzieł zdają się być pozbawione skojarzeń literackich, co zbliża je do unistycznych obrazów Strzemińskiego. mały|Rzeźba Antoniego Starczewskiego "Biblioteka" w holu starego budynku Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego (wrzesień 2018) Starczewski początkowo próbował swoich sił w malarstwie, co jednak porzucił w połowie lat 50., aby skupić się wówczas na ceramice. Efektem tego były m.in. płaskorzeźby (Ogród z lawy, Dno morza, Stań się czy Otchłań), talerze czy wazony. W 1960 zrealizował pierwszą monumentalną płaskorzeźbę, na zamówienie biblioteki uniwersyteckiej w Łodzi. Płaskorzeźba początkowo nosiła nazwę Biblioteka, ponieważ jej karbowane pasma ceramiki miały kojarzyć się z książkami na regale.