Artysta zwracał tutaj uwagę na kwestię subtelnych różnic, jakie zachodziły między znakami, które balansowały na granicy jednolitości i złożoności, reguły i przypadku. Artysta posługiwał się różnymi rodzajami pisma, odręcznym, maszynowym czy alfabetem Braille'a (które dały efekt w powstaniu tzw. gufraży). Przypadek miał się tutaj wiązać ze zmianami psychicznymi, którym podlega człowiek, zmęczeniem autora, na różnym nacisku ręki lub też był wynikiem obserwacji przyrody, jak miało to miejsce w przypadku grafik z liśćmi (Starczewski prowadził zielnik, za pomocą którego badał, zauważalne dopiero po dłuższym czasie, subtelne różnice między liśćmi). Myśl, jaką kierował się artysta w tym przypadku, jest również dobrze widoczna na przykładzie jego grafik, gdzie pojawia się pisana litera a lub tych, w których litery, plusy czy pojedyncze wyrazy uzupełnione są skreśleniami, podkreśleniami, zakreśleniami. Jednolitość i reguła polegała na wyborze tego samego rodzaju znaku (np.