Prokofij Jakowlewicz Kałasznikow (ros. Прокофий Яковлевич Калашников, ur. w stacji Samaszkinskaja w obwodzie terskim (obecnie wieś Samaszki w rejonie aczchoj-martanowskim w Czeczenii), zm. 22 czerwca 1977 w Groznym) – radziecki wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędził w Groznym, gdzie do 1922 skończył 6 klas szkoły, a w 1924 szkołę zawodową w Gieorgijewsku, 1924–1927 pracował w młynie w Gieorgijewsku. Od października 1928 służył w Armii Czerwonej, w październiku 1930 został zdemobilizowany, pracował jako maszynista. Od maja 1932 ponownie służył w armii, w 1934 ukończył szkołę wojsk pancernych w Orle i został dowódcą czołgu BT-5, później dowódcą kompanii czołgów BT-7, a także technikiem batalionu i pułku, 1939–1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią. We wrześniu 1940 został dowódcą batalionu w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym, od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami na Froncie Zachodnim, a od lutego do czerwca 1943 Centralnym, uczestniczył w walkach obronnych na Białorusi, bitwie pod Smoleńskiem, pod Moskwą i operacji siewskiej.