W listopadzie 1943 ukończył Wyższą Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych w Magnitogorsku i został dowódcą batalionu czołgów, w styczniu i lutym 1944 walczył na 1 Froncie Ukraińskim, od lutego do czerwca 1944 2 Froncie Ukraińskim, od czerwca 1944 do marca 1945 1 Białoruskim, brał udział w operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej i brzesko-lubelskiej, 18 lipca 1944 został lekko ranny. Od stycznia do maja 1945 dowodził pułkiem czołgów ciężkich na 1 Froncie Białoruskim, uczestniczył w operacji warszawsko-poznańskiej, pomorskiej i berlińskiej, po wojnie służył w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, 1949–1950 był zastępcą dowódcy pułku w Karpackim Okręgu Wojskowym. Od czerwca 1950 do grudnia 1952 dowodził pułkiem w Czerniachowsku, w 1953 ukończył akademickie kursy doskonalenia kadry oficerskiej, od września 1953 do listopada 1954 był komenderowany do Czechosłowacji jako wojskowy doradca dowódcy pułku, w grudniu 1954 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika.