Stefan Wegner (ur. 14 lipca 1901 w Sosnowcu, zm. 7 maja 1965 w Łodzi) – polski malarz, rysownik, grafik, dekorator wnętrz, teoretyk sztuki, nauczyciel akademicki oraz pedagog.
Życie i twórczość W latach 1922–1927 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jego wykładowcami byli m.in.: Władysław Jarocki, Ignacy Pieńkowski oraz Józef Pankiewicz. W swoich pierwszych pracach nawiązywał do impresjonizmu. Po studiach, w 1930, przeprowadził się do Łodzi, gdzie nauczał w szkołach średnich. W 1931 nawiązał bliski kontakt z Karolem Hillerem, Katarzyną Kobro i Władysławem Strzemińskim, który to wprowadził go w kręgi polskiej awangardy. Był wówczas aktywnym członkiem Zrzeszenia Artystów Polskich. Pełnił również funkcję redaktora czasopisma Forma, a także był członkiem grupy artystycznej Plastycy Nowocześni, powstałej z inicjatywy grupy „a.r.”