Albin Przychodni (ur. 28 października 1911 w Czerwonym Moście, zm. 30 maja 1993 w Legnicy) – polski wojskowy, burmistrz Końskich, funkcjonariusz MO.
Życiorys Urodził się 28 października 1911 w Czerwonym Moście, jako syn Józefa i Bronisławy. W 1928 ukończył szkołę powszechną. Od 1931 odbywał zasadniczą służbę wojskową w 10. Pułku Artylerii w Łodzi. Ukończył szkołę podoficerską i został awansowany do stopnia kaprala. Po służbie przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował do 1939 jako malarz. W 1933 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i jednocześnie został członkiem Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. W 1939 brał udział w obronie Warszawy w Ochotniczych Batalionach Robotniczych.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał w rodzinnych stronach. W 1940 zaprzysiężony przez Związek Walki Zbrojnej i mianowany dowódcą oddziału dywersyjnego w stopniu podporucznika pod ps. „Ziemowit”, w 1941 mianowany porucznikiem. W tym czasie pracował na kolei w Końskich. Przeszedł z Armii Krajowej do Gwardii Ludowej. W 1944 aresztowany przez gestapo pod zarzutem działalności konspiracyjnej i zwolniony z braku dowodów po dwóch tygodniach. Po zwolnieniu został przydzielony do 1. Brygady im. Ziemi Kieleckiej Armii Ludowej. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Końskich, na początku 1945 został wybrany burmistrzem miasta.