Był członkiem Robotniczej Partii Polskich Socjalistów. 25 lipca 1945 został mianowany na stanowisko komendanta powiatowego MO w Słupsku, które pełnił do 3 grudnia 1945. We wrześniu 1945 przeciwko Przychodniemu wszczęto postępowanie dyscyplinarne, m.in. za złe traktowanie podwładnych. 25 października 1945 z niewyjaśnionych powodów udał się do Olsztyna, nie powiadamiając o tym swoich przełożonych. 17 listopada 1945 wszczęto za nim pościg jako za dezerterem z szeregów MO. 19 listopada 1945 o dezercji została powiadomiona KG MO. Komendant główny MO nakazał sprawę zaniechać (przypuszczalnie Przychodni wtedy się odnalazł) i mianował go z dniem 15 grudnia 1945 komendantem powiatowym MO w Lidzbarku Warmińskim. W styczniu 1946 przeniesiony na stanowisko komendanta powiatowego MO w Mrągowie. W tymże roku mianowany przez KRN majorem stanu wojny. Następnie mianowany zastępcą komendanta wojewódzkiego MO w Olsztynie ds. ORMO. Zamieszany w sprawę malwersacji finansowych (sprzedaż osobom prywatnym 12 motocykli będących na stanie KW MO w Olsztynie). Komendant główny MO 31 stycznia 1947 nakazał jednak umorzyć postępowanie dyscyplinarne. 26 lutego 1947 Przychodni złożył raport o zwolnienie ze służby, podając jako powód sprawy rodzinne i dochodzenie dyscyplinarne. 10 kwietnia 1947 zwolniony ze służby w MO.