Algebra Heytinga – typ struktury algebraicznej, uogólnienie algebry Boole’a polegające na odrzuceniu trzech aksjomatów: prawa wyłączonego środka prawa podwójnej negacji pierwszego prawa de Morgana
Ten typ algebr wprowadził Arend Heyting (1930) w celu zbudowania formalnego narzędzia dla logiki intuicjonistycznej, którą stworzyła holenderska szkoła logików inspirowana przez L.E.J. Brouwera. Jednakże sam Brouwer był przeciwny wszelkiej formalizacji jego idei intuicjonizmu, w szczególności używania takich narzędzi, jakie proponował jego uczeń Heyting. Zakwestionowanie prawa wyłączonego środka i prawa podwójnej negacji wynikało z ogólnych założeń filozoficznych Brouwera dotyczących tego, czym jest matematyka i jakiego typu rozumowania są w niej dopuszczalneWyjaśnienie głównych idei intuicjonizmu (będącego częścią szerszego nurtu zwanego konstruktywizmem) daje R. Murawski, Filozofia matematyki. Zarys dziejów, wyd. II, PWN, Warszawa 2001, s. 97–112. Krótszy, poglądowy i krytyczny opis znajduje się w książce: P.J. Davis, R. Hersh, Świat matematyki, PWN, Warszawa 1994, s. 283, 292–293, 321–326..