Wraz z nastaniem jesieni 1190 obie armie zaczęły odczuwać braki żywności. W obozach szerzyły się choroby, a wielu żołnierzy zdezerterowało.
Rozstrzygnięcie W 1191 do Akki przybyli królowie Anglii i Francji. 20 kwietnia przypłynął Filip II August, a 8 czerwca dołączył do niego Ryszard I Lwie Serce. Pojawienie się królów i ich armii zintensyfikowało zarówno działania zbrojne, jak i dyplomatyczne. Ryszard rozpoczął rozmowy z Saladynem i jego bratem – Al-Adilem. Latem 1191 armia krzyżowców pod Akką liczyła ok. 25 tysięcy ludzi, a ich strategia polegała na ciągłym ostrzale miasta z katapult. Działania te przyniosły rezultaty, bowiem umocnienia Akki zaczęły się rozsypywać. Krzyżowcy przypuścili szereg szturmów na osłabione fortyfikacje i w lipcu 1191 utworzyli kilka wyłomów w murach.
11 lipca 1191 doszło do ostatniej bitwy, po której obrońcy Akki zrozumieli, że nie mają szans na przetrwanie i rozpoczęli negocjacje w sprawie kapitulacji. 12 lipca 1191 obie strony zawarły porozumienie. Krzyżowcy obiecali oszczędzić miasto przed rzezią, a w zamian cały garnizon muzułmański miał pójść do niewoli. Saladyn miał także zwrócić relikwię Prawdziwego Krzyża, wypłacić znaczną sumę w złocie oraz wypuścić setki chrześcijańskich jeńców.