Bronisław Zieliński (ur. 2 stycznia 1893 w Żmijewie, zm. 25 sierpnia 1973 w Poznaniu) – polski muzyk, nauczyciel, działacz, dyrygent.
Życiorys W 1907 skończył szkołę podstawową (w Żmijewie), naukę kontynuował w Szkole Uzupełniającej w Toruniu. Następnie w 1914 ukończył Studium Muzyki Kościelnej w Pelplinie. Podczas I Wojny Światowej wcielony do armii pruskiej. W latach 1919–1920 odbył służbę wojskową w poznańskim pułku łączności, jako członek orkiestry. Lata 1920-1921 poświęcił na uzupełnienie wykształcenia, które pozwoliło mu nauczać w szkołach powszechnych. Pracował m.in. w Sampławiu oraz w Solcu Kujawskim – obejmując kierownictwo chóru "Dzwon". Był również członkiem Bydgoskiego Okręgu Kół Śpiewaczych. W Solcu w 1924 roku zdał egzamin dla nauczycieli szkół powszechnych. W latach 1926–1927 rozpoczął studia w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu. Tutaj poznał wykładowców i ludzi kultury, m.in.: Wacława Gieburowskiego, Kazimierza Sikorskiego i Feliksa Nowowiejskiego. Ukończone studia dały mu uprawnienia do nauczania na szczeblu szkolnictwa średniego, seminarium nauczycielskiego i w szkołach prywatnych.