Po wojnie dowodził dywizją w Teodozji, w grudniu 1948 skończył kursy doskonalenia dowódców dywizji piechoty, potem został dowódcą brygady w Bałcie, a od stycznia 1951 – 89. Dywizją Strzelecką w Erywaniu (Zakaukaski Okręg Wojskowy). Od września 1952 do grudnia 1953 uczył się na Wyższych Kursach Akademickich przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, w lutym 1954 został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (1 listopada 1943) Order Lenina (dwukrotnie - 1 listopada 1943 i 6 listopada 1945) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie - 8 lutego 1943, 3 listopada 1944, 15 listopada 1950 i 28 października 1967) Order Suworowa II klasy (16 maja 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (1 marca 1938) I medale.
Bibliografia Карапетян Асканаз Георгиевич (ros.)
Kategoria:Ormiańscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ormiańskiej