Paul Goma (ur. 2 października 1935 w Manu, zm. 25 marca 2020 w Paryżu) – rumuński pisarz, działacz społeczny. Ze względu na swoją działalność opozycyjną w latach 70. jest nazywany „rumuńskim Sołżenicynem”.
Biografia W wyniku ustaleń Paktu Ribbentrop-Mołotow, która oddawała Besarabię pod władzę Związku Radzieckiego, rodzina Paula Gomy uciekła do Rumunii.
Za udział w protestach studenckich w 1956 roku został skazany na karę dwóch lat i pięciu miesięcy pozbawienia wolności. Historię protestów i pobyt w więzieniu opisał w powieści pt. Ostinato. Książka po raz pierwszy ukazała się w 1971 roku w Niemczech. Za wydanie książki Goma w 1973 roku stracił pracę.
Po odmowie przez Nicolae Ceaușescu udziału Rumunii w interwencji w Czechosłowacji Paul Goma wstąpił do Rumuńskiej Partii Komunistycznej.
Działalność opozycyjna w latach 70. W latach 70. założył ruch obywatelski liczący 25 artystów i intelektualistów (wśród nich znajdowała się m.in. malarka Carmen Maria Manole). Grupa Gomy domagała się przestrzegania konstytucji i respektowania praw człowieka. Większość członków grupy Paula Gomy przyłączyła się do ruchu, by móc szybko wyjechać z Rumunii. Z tego względu popularne w Rumunii stało się powiedzenie „paszporty Gomy”.