Jego sequel miał tę samą koncepcję, ale z magicznymi składnikami mikstur, system Lenslok używał plastikowego pryzmatu, dostarczonego wraz z grą, który służył do odszyfrowania kodu wyświetlanego na ekranie.
Wszystkie te metody okazały się kłopotliwe i męczące dla graczy. Ich użycie spadło w połowie lat 90., kiedy to przez pojawienie się płyt CD jako podstawowego nośnika dla gier wideo, kopiowanie było w dużej mierze niemożliwe, ponieważ technologia kopiowania CD nie była wtedy powszechnie dostępna.
Niektórzy twórcy gier, tacy jak Markus Persson, zachęcali konsumentów i innych programistów do korzystania z nielicencjonowanego kopiowania jako sposobu na zwiększenie zainteresowania sprzedażą i marketingiem.
Taśma wideo MicroVision, forma zabezpieczenia przed kopiowaniem, została zaprojektowana, aby zapobiec nagrywaniu programów telewizyjnych przez magnetowidy. Michael J. Fuchs z HBO powiedział w 1985 roku, że MicroVision nie była „dobrą technologią”, ponieważ obniżała jakość obrazu i konsumenci mogli z łatwością to ominąć, podczas gdy Peter Chernin z Showtime powiedział: „chcemy przyjąć naszych subskrybentów i wiemy, że lubią nagrywać nasze filmy”.