Niewielkie rozmiary mostka i kości ramiennej wskazują na nielotność. Nogi były stosunkowo długie i smukłe jak na tak dużego ptaka, jednak miednicę wyróżniała masywność. Chruścielowiec rdzawy od rodrigueskiego różnił się proporcjonalnie krótszą kością ramienną, węższą i dłuższą czaszką oraz krótszymi i wyżej położonymi nozdrzami. Bazując na opisach z epoki można wywnioskować, że różniły się także znacząco upierzeniem. Chruścielowce rdzawe były ponadto mniejsze, jednak proporcje nóg były podobne u przedstawicieli obydwu gatunków, podobnie jak i budowa miednicy oraz kość krzyżowa.
Dawne opisy Angielski podróżnik Peter Mundy odwiedził Mauritius w 1638 i opisał chruścielowca rdzawego. Miały być to ptaki nieznacznie mniejsze od kur. Upierzenie ich opisał jako żółtawe, o barwie pszenicy. Dziób był ostry i zakrzywiony. Pióra na skrzydłach były nieliczne i niewielkie. thumb|alt=drawing of red rail|Rysunek Petera Mundy’ego, 1638 Żółtawa kolorystyka wspomniana przez Mundy’ego została użyta w 1937 przez japońskiego ornitologa Masauji Hachisuka jako argument za istnieniem osobnego gatunku, Kuina mundyi, ale sugerowano również, że mógł to być osobnik młodociany. Inny angielski podróżnik, John Marshall, w 1688 wspomniał o krótkich (lub niewystępujących wcale) ogonach i miękkich piórach przypominających puch.