Twórcy i filmy Podczas gdy część twórców jest powszechnie zaliczana do nurtu slow cinema (np. Béla Tarr, Tsai Ming-liang czy Lav Diaz), w odniesieniu do innych spotkać można wśród badaczy rozbieżne opinie (np. Jorgos Lantimos, bracia Dardenne). Niektórzy twórcy (np. Gus Van Sant) mogą być zaliczeni tylko z uwagi na wybrane filmy (np. Słoń, ale już nie Buntownik z wyboru). Poniższa lista zbiera twórców (wraz z wybranymi filmami), których w przynajmniej dwóch niezależnych źródłach uznaje się za reprezentantów slow cinema:
Teo Angelopulos (1935–2012): Pszczelarz (1986), (ur. 1942): 13 jezior (2004), Ten Skies (2004), RR (2007), Spring Equinox (2016), Fall Equinox (2016), L. Cohen (2018), Chantal Akerman (1950–2015): Hôtel Monterey (1972), Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy 23, 1080 Bruksela (1975), News From Home (1976), Spotkania Anny (1978), No Home Movie (2015), Aleksandr Sokurow (ur. 1951): Elegia z Rosji (1993), Matka i syn (1997), Moloch (1999), Béla Tarr (ur. 1955): Potępienie (1988), Szatańskie tango (1994), Harmonie Werckmeistera (2000), Człowiek z Londynu (2007), Koń turyński (2011), Tsai Ming-liang (ur.