kamera monitoringu (The Surveillance Camera) – skupienie na codzienności, np. Teo Angelopulos, Chantal Akerman, Tsai Ming-liang, Albert Serra, Wang Bing, galeria sztuki (The Art Gallery) – skupienie na obrazie, np. Michael Snow, Stan Brakhage, Sara Driver, mandala (The Mandala) – skupienie na medytacji, np. Nuri Bilge Ceylan, Bruno Dumont, Apichatpong Weerasethakul, James Benning.
Slow cinema generuje specyficzny typ odbioru, który Rafał Syska nazywa slow-watchingiem i przeciwstawia go nastawionemu na dynamizm i audiowizualną efektowność odbiorowi „kina atrakcji”. Slow-watching cechuje się koncentracją widza na świecie przedstawionym i przystosowaniu się do powolnego tempa narracji. Paul Schrader wskazuje ponadto na następującą w ramach slow cinema manipulację percepcją czasu przez widza, zaś Marta Stańczyk dodaje, że percepcja ta jest w slow cinema ucieleśniona poprzez zestrojenie wrażeń temporalnych widza i bohatera.