Iwan Iwanowicz Fiesin (ros. Иван Иванович Фесин, ur. w chutorze Murawlow w Obwodzie Wojska Dońskiego (obecnie w obwodzie rostowskim), zm. 23 grudnia 1991 w Moskwie) – radziecki generał major, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Do 1917 uczył się w szkole w miejscowości Ust'-Biełokalitwienskaja (obecnie Biełaja Kalitwa), później pracował jako robotnik rolny, a 1923-1926 wyrobnik w kopalni w Krasnodonie. Od września 1926 służył w Armii Czerwonej (w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym), w 1930 ukończył szkołę piechoty we Władykaukazie, dowodził plutonem i później dywizjonem wojsk OGPU, był naczelnikiem szkoły pułkowej pułku kawalerii w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym. W 1934 został naczelnikiem szkoły pułkowej pułku NKWD w Grozny, 1937-1940 dowodził batalionami NKWD w Rostowie nad Donem i Białymstoku, później pracował w szkole wojskowej NKWD jako wykładowca i dowódca batalionu, w maju 1941 zaocznie ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego. Po ataku Niemiec na ZSRR brał udział w walkach jako szef oddziału wywiadowczego sztabu 259 Dywizji Piechoty i w sierpniu 1941 dowódca 939 pułku piechoty na Froncie Rezerwowym i Północno-Zachodnim, 20 sierpnia 1941 został ranny, leczył się do listopada.