„świąt ludowych”: Opłatka, Święta Wiosny, Święta Żniwnego i Zaduszek; miały one stanowić „pomost między czasami słowiańskich rolników, a współczesnym ruchem ludowym” i opierały się na wprowadzeniu wymiaru mistycznego w obrzędowości wiejskiej przy jednoczesnym braku jakichkolwiek odwołań do chrześcijaństwa.
Pogański charakter miał również Szczep Rogate Serce – grupa artystyczna założona przez Stanisława Szukalskiego, której twórczość często sięgała po motywy słowiańskie. Franciszek Frączek, będący członkiem grupy, otwarcie deklarował oparcie swojej duchowości na wierzeniach dawnych Słowian i kulcie natury.
W okresie międzywojennym działał także publicysta Zdzisław „Lubomir” Harlender, autor książki „Czciciele Dadźbóg-Swarożyca” (1937), który wyraził przekonanie, że podstawy ludowego postrzegania świata pozostały przedchrześcijańskie. Postulował odrodzenie słowiańskiego pogaństwa w Polsce rozumianego w sposób panteistyczny, przekonując że umocni to polską tożsamość.