W czerwcu tego samego roku Israel Aerospace Industries podpisał umowę z rosyjska wytwórnią, na montaż izraelskiego wyposażenia na pokładzie rosyjskiego transportowca. Następnie w październiku 1999 roku samolot dotarł do Izraela w celu rozpoczęcia modernizacji. Maszyna otrzymała znaki rejestracyjne 4X-AGI i numer boczny 762. Chińskie plany zakładały pozyskanie czterech maszyn A-50Samoloty wczesnego ostrzegania i dowodzenia dla ChRL, „Lotnictwo”, nr 6 (2001), s. 9, . Chińsko-izraelska współpraca zakończyła się niepowodzeniem, gdy w kwietniu 2000 roku Izrael jednostronnie rozwiązał umowę. Powodem była silna presja Stanów Zjednoczonych, sprzeciwiających się transferowi izraelskiej technologii do Państwa ŚrodkaIsrael yields on AI-50, „Air Forces Monthly”, nr 9 (2000), s. 4-5, . Formalnie izraelski rząd wstrzymał wykonywanie umowy w lipcu 2000 roku. Dwa lata później, w marcu 2002 roku Izrael zwrócił Chinom zaliczkę i uiścił kary finansowe za zerwanie umowy. W takiej sytuacji Chiny pozostały z pozbawionym specjalistycznego wyposażenia płatowcemTomasz Kwasek, Współczesne wojskowe samoloty wczesnego ostrzegania. Rozwiązania rosyjskie, chińskie i indysjkie, „Lotnictwo”, nr 3 (2021), s. 22-35, .