Współpraca z Rosją Niezrażeni niepowodzeniem, Chińczycy sięgnęli po rozwiązania krajowe. W latach 90. XX wieku w 38. Instytucie Naukowo-Badawczym, w ramach projektu oznaczonego kryptonimem 998, zaczęto opracowywać nowe radiolokatory Typu 088. We współpracy z China Electronics Technology Group, National Remote Sensing Centre of China oraz rosyjskim przedsiębiorstwem Korporacja Radiostrojenia „Wega” (dawny instytut naukowo-badawczy NII-17, gdzie zaprojektowano system radiolokacyjny używany na samolotach A-50) opracowano zaawansowany technologicznie, jak na chińskie warunki, radiolokator K/LLQF01. Składa się on z trzech ścianowych anten typu AESA, ułożonych w trójkąt równoboczny, wpisany w dysk o średnicy 14 metrów i grubości 2 m, zamontowany na grzbiecie maszyny. Dysk wsparty jest na dwóch wspornikach. Każda z anten pokrywa przestrzeń powietrzną w sektorze 120°, razem zapewniają pokrycie 360° wokół samolotu. Dzięki takiemu rozwiązaniu, podobnie jak w wersji izraelskiej, dysk może pozostać nieruchomy. Prawdopodobnie zastosowano również rozwiązania podpatrzone w izraelskim radiolokatorze, z którym chińscy specjaliści mieli okazję się zapoznać. System działał na częstotliwości roboczej zawierającej się w paśmie S (1,2 -1,4 MHz) i miał charakteryzować się zasięgiem wykrycia rzędu 470 km.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Xi’an KJ-2000 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.