Obok rozpoznania radiolokacyjnego maszynę wyposażono również w system rozpoznania elektronicznego KZ800. Na pokładzie znalazły się konsole dlo 10 - 15 operatorów. K/LLQF01 został zainstalowany na jedynym dostępnym A-50 i tak zmodernizowany samolot oblatano 11 listopada 2003 roku. Prototypowa maszyna posłużyła do testów systemów pokładowych oraz prób tankowanie w powietrzu (chociaż seryjne samoloty pozbawione są tej możliwości). Chiny liczyły na pozyskanie z Rosji dalszych A-50, które mogłyby być zmodernizowane do standardu KJ-2000. Oznaczenie KJ jest skrótem chińskiego Kōng Zhōng Yù Jǐng - powietrzne wczesne ostrzeganie. W tym okresie kraj wszedł w spór z Federacją Rosyjską. Przedmiotem sporu był zakres zmian, które Chiny wprowadziły w konstrukcji produkowanego na miejscu samolotu Su-27 – zdaniem Rosjan daleko wykraczających poza umowę licencyjną. W efekcie, niezadowolona Rosja zablokowała sprzedaż dalszych A-50 do Chin. Nie mogąc zakupić potrzebnych płatowców za granicą, sięgnięto po sprzęt dostępny na miejscu. Niskokosztowa linia lotnicza China United Airlines dysponowała flotą czternastu maszyn Ił-76MD. Cztery z nich przeznaczono na konwersję do wersji KJ-2000. Przebudowano je w latach 2005−2007.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Xi’an KJ-2000 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.