Erazm Woyniłłowicz (ur. w folwarku Wiktorowo, zm. 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej Leona i Pelagii z Pietraszkiewiczów w folwarku Wiktorowo, w ówczesnym powiecie mińskim. Uczęszczał do czteroklasowej szkoły miejskiej w Mińsku, a po jej ukończeniu do gimnazjum w Mozyrsku, w którym 1 listopada ukończył sześć klas. Był wcielony w 1912 roku do armii rosyjskiej, gdzie odbywał służbę w 2 baonie kolejowym. Ukończył szkołę podoficerską i po zakończeniu służby zasadniczej postanowił pozostać w wojsku. Od 1 listopada 1916 do 25 marca 1917 roku uczęszczał w Gatozynie do szkoły chorążych, a po jej ukończeniu w stopniu chorążego przydzielony został do 295 rezerwowego pułku piechoty. Ukończył także oficerski kurs karabinów maszynowych.
22 września 1917 roku został żołnierzem 10 pułku strzelców, który był w składzie 3 dywizji strzelców gen. Józefa Leśniewskiego. W opinii przełożonych: Od 11 do 27 lutego 1918 roku był uczestnikiem historycznego przemarszu dywizji z Jelni do Żłobina. Brał udział w walkach w szeregach I Korpusu Polskiego do 20 czerwca 1918 roku, kiedy to Korpus rozwiązano. Gen. por.