Pierwsze miesiące okupacji spędził w Zbydniowie. W styczniu 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a po zmianie organizacyjnej, Armii Krajowej. Jesienią 1940 wyjechał do Warszawy. W listopadzie 1941 roku z ramienia Wydzielonej Organizacji Dywersyjnej Komendy Głównej AK został skierowany na wyjazd rozpoznawczy do Wilna i Mińska. Wiosną 1942 roku trafił na kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty ZWZ AK. Po skończeniu podchorążówki, wiosną 1943 roku został skierowany do Uderzeniowych Batalionów Kadrowych AK. W tym czasie posługiwał się pseudonimem „Wileński” oraz „Karol”. W sierpniu 1943 roku dowiedział się o zbrodni dokonanej przez Niemców na swojej rodzinie podczas masakry uczestników wesela 24 czerwca 1943 w rodzinnym majątku w Zbydniowie. Zginęli m.in. jego rodzice i siostra, (później brat Zbigniew dokonał egzekucji zleceniodawcy egzekucji, Martina Fuldnera).