W 1993 roku zamontowano nowe miedziane pokrycie dachu, co stanowiło zakończenie renowacji zewnętrznych form Sächsisches Ständehausu. Rok później rząd Saksonii ustanowił gmach siedzibą Wyższego Sądu Krajowego (niem. Oberlandesgericht), zaś kilka reprezentacyjnych pomieszczeń przeznaczył na potrzeby przewodniczącego saskiego Landtagu, co miało być swoistą kontynuacją pierwotnej funkcji budynku. Po trwającej w latach 1996–2001 renowacji wnętrz, do gmachu wprowadził się zarówno Wyższy Sąd Krajowy, jak i Krajowy Urząd Ochrony Zabytków, który zajął jego poddasze. Na parterze budynku regularnie odbywają się wystawy sztuki.
Architektura thumb|Pozłacany posąg Saxonii na szczycie wieży thumb|Zwieńczenie środkowego ryzalitu z fasady od strony Schlossplatz Sächsisches Ständehaus jest monumentalnym budynkiem, zbudowanym na planie trapezu z cegieł licowanych piaskowcem. Jego zewnętrzne formy reprezentują typowe dla stylu Paula Wallota, zastosowane wcześniej przez niego w projekcie berlińskiego Gmachu Reichstagu połączenie neorenesansu i neobaroku.