Na elewacjach budynku umieszczono zachowane z rozebranego Pałacu Brühla ornamenty: dekorację rzeźbiarską autorstwa Johanna Gottfrieda Knöfflera oraz dwie stworzone w 1750 roku przez Lorenzo Mattielliego rzeźby przedstawiające Florę i Meleagra.
Przy fasadzie gmachu od strony Tarasów Brühla, w bocznej jej części, znajduje się mająca 50 m wysokości wieża z narożnymi kolumnami, stanowiącymi pod kątem stylistyki zapożyczenie z drezdeńskich form barokowych stosowanych przy budowie wież. Na szczycie wieży znajduje się pozłacany posąg Saxonii, wykonany w 1905 roku przez Johannesa Schillinga. Umiejscowienie i rozmiary wieży zostały podyktowane staraniami Wallota o zachowanie proporcji pozostałych budynków, położonych przy Schlossplatz.
Fasada od strony Schlossplatz uchodzi za najbardziej okazałą, ponadto ma w swej stylistyce wiele odniesień do kraju, rodziny królewskiej i narodu. Jest ona dziewięcioosiowa z umieszczonym na środku, potężnym trzyosiowym ryzalitem. Ryzalit zwieńczony jest kompozycją rzeźbiarską, przedstawiającą trzech chłopców trzymających flagę Saksonii. Motyw z kompozycji symbolizuje przyszłość kraju.