Remo Gaspari (ur. 10 lipca 1921 w Gissi, zm. 19 lipca 2011 tamże) – włoski polityk, prawnik i samorządowiec związany z Abruzją, długoletni deputowany, wielokrotny minister w różnych resortach.
Życiorys W 1944 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Bolońskim, po czym rozpoczął praktykę w zawodzie adwokata. Wkrótce dołączył do Chrześcijańskiej Demokracji. W 1947 został asesorem w zarządzie prowincji Chieti, a w 1952 objął stanowisko burmistrza swojej rodzinnej miejscowości.
W 1953 po raz pierwszy został wybrany do Izby Deputowanych. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w dziewięciu kolejnych wyborach, zasiadając w niższej izbie włoskiego parlamentu nieprzerwanie do 1994 jako poseł II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji.
Między 1960 a 1966 był podsekretarzem stanu w pięciu gabinetach. Odpowiadał za sprawy związane z pocztą i telekomunikacją, z wyłączeniem okresu 1962–1963, gdy funkcję podsekretarza stanu pełnił w resorcie przemysłu i handlu. Później w różnych okresach zajmował stanowiska ministra w szesnastu różnych rządach. Był ministrem transportu i lotnictwa cywilnego (od sierpnia 1969 do marca 1970), ministrem bez teki do spraw reformy administracji publicznej (od marca 1970 do czerwca 1972) i ministrem zdrowia (od czerwca 1972 do lipca 1973).