Karierę tenisową oficjalnie zakończyła w 1978 roku, lecz wystąpiła jeszcze w 1984 i 1985 roku podczas turniejów gry mieszanej na Wimbledonie. W obu przypadkach przegrała w pierwszej rundzie.
W Erze Open tenisa grała stosunkowo krótko – dziesięć lat. Mimo to uplasowała się wspólnie z Court na dziesiątym miejscu na liście najlepszych zespołów deblowych ery open, wygrywając wspólnie 21 tytułów, w tym cztery wielkoszlemowe (wcześniej odniosły jeszcze sześć wspólnych triumfów, w tym jeden w Wielkim Szlemie).
Jest jedną z najstarszych triumfatorek turniejów tenisowych w erze open – deblowy wygrała w czerwcu 1975 roku, w wieku 37 lat 5 miesięcy i 27 dni, w Chichester, grając w parze z o dziesięć lat młodszą Karen Krantzcke, a w grze pojedynczej pokonała pięć miesięcy później Kym Ruddell 6:2, 6:3 w finale w Melbourne, w wieku 37 lat 11 miesięcy i 10 dni.
Dodatkowo może pochwalić się jednym z najwyższych współczynników wygranych meczów w turnieju wielkoszlemowym. Wystąpiła tylko w trzech turniejach gry podwójnej na US Open i odniosła aż dziesięć zwycięstw przy zaledwie jednej porażce (dwa triumfy turniejowe), co daje 91%.
Podczas Australian Open w 2013 roku została uhonorowana miejscem w Australijskiej Tenisowej Galerii Sław.