W 1971 roku objął stanowisko ordynatora Oddziału Chirurgii utworzonego wówczas Szpitala Miejskiego nr 2 w Toruniu. Wzorując się na pracach brytyjskiego lekarza Raymonda Kirka wprowadził na kierowanym przez siebie oddziale antrektomię śluzówkową i resekcję śluzówkową żołądka. Wnioski z tych zabiegów stały się podstawą rozprawy habilitacyjnej zatytułowanej Śluzówkowa antrektomia Kirka w modyfikacji własnej w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1977 roku na Akademii Medycznej w Poznaniu. Odbył staże naukowe, m.in. u Jana Nielubowicza w Warszawie, w Royal Free Hospital w Londynie, w Rzymie i Budapeszcie.
W 1989 podjął pracę na Akademii Medycznej w Bydgoszczy. W 1990 roku uzyskał stanowisko profesora, w 1992 roku tytuł profesora nauk medycznych. W latach 1990–1996 pełnił funkcję prodziekana na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Bydgoszczy. Współpracował również z Kujawską Szkołą Wyższą we Włocławku.
Wyróżnienia i nagrody Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal Pro Gloria Medici Convallaria Copernicana