Wznoszeniu osiedla towarzyszyła budowa lokalnych sieci na jego potrzeby: wodociągowej, kanalizacyjnej i elektroenergetycznej. Aż do lat 50. XX w. osiedle miało własne ujęcie wody poprzez studnię głębinową zlokalizowaną na terenie parku ZUS. W okresie PRL osiedle podłączono do sieci miejskich, w tym także do sieci ciepłowniczej. Wewnątrzosiedlowe uliczki, przeznaczone zarówno dla ruchu pieszych, jak i pojazdów, otrzymały – zachowaną nadal – nawierzchnię z kamienia polnego (tzw. kocie łby).
10 lipca 1932 roku w osiedlu otwarto pierwszą w tej części Łodzi wypożyczalnię książek „Helios”, a zasięg jej działania objął także Chojny.
Niedługo po zasiedleniu bloków lokatorzy zaczęli domagać się obniżenia – ich zdaniem zbyt wygórowanych – stawek czynszu. W styczniu 1933 roku związek lokatorów z prezesem Łuniewskim na czele domagał się od Zakładu Ubezpieczeń Pracowników Przemysłowych w Warszawie obniżenia czynszów o 40%, a od władz miasta obniżenia cen gazu i elektryczności oraz ułożenia chodników wokół bloków przy ul. Bednarskiej.