Powierzchnie stawowe kręgów z przodu szyi były szerokie, owalne i umiarkowanie wklęsłe, z zaokrąglonymi, pogrubionymi brzegami, z zagłębieniem lub jamą po górnej i dolnej stronie. Dalej w tył w proksymalnej części szyi, około dwudziestego piątego kręgu, dolny brzeg powierzchni stawowej stawał się bardziej wklęsły, a sama powierzchnia przybierała kształt kwadratowy o zaokrąglonych brzegach. Do kręgu sześćdziesiątego trzeciego powierzchnia stawowa była kwadratowa, o zaokrąglonych brzegach, podczas gdy trzony najbardziej dystalnych kręgów cechowały się szerokim, owalnym obrysem.
Łuki kręgowe kręgów szyjnych były dobrze umocowane do trzonów. Nie widać szwów. Kanał kręgowy był wąski w przednich kręgach, stając się wydatniejszy w tylnych, gdzie był tak szeroki, jak wysoki i prawie okrągły. Górne i dolne wyrostki stawowe kręgów szyjnych posiadały powierzchnie stawowe dla sąsiednich kręgów, pasujące do siebie, podobnej wielkości. Poprzedni osiągał całkowicie poziom trzonu, podczas gdy następny osiągał jedynie tylną połowę. Wyrostki kolczyste są niskie i od dwudziestego kręgu prawie półkoliste. Powierzchnie stawowe dla żeber szyjnych leżały na dolnych bokach trzonu, tylko na trzech ostatnich kręgach wyżej, osiągając środek boku trzonu. Żebra szyjne były w widoku bocznym półokrągłe do kwadratowych, kierowały się raczej prosto do dołu.