mały|Śluzowate kolonie Paracoccus yeei (szczep CCUG 54214) na podłożu LB po inkubacji w 30 °C przez 48h. Paracoccus yeei – dawniej Paracoccus yeeii, tlenowa bakteria Gram-ujemna z rodzaju Paracoccus. Jest ona oportunistycznym patogenem ludzi. Rośnie na podłożu LB, agarze MacConkeya oraz na agarze wzbogaconym krwią. Posiada kilka szczepów, w tym szczepy środowiskowe. Naturalnie występuje w glebie i słonych wodach. Pierwsze doniesienia o istnieniu Paracoccus yeei pochodzą z 2002 roku, kiedy wyizolowano szczep z próbek tkanki ludzkiej (dializat 77-letniego mężczyzny z zapaleniem otrzewnej).
Genom szczepu pobranego z ludzkiej skóry zsekwencjonowano w 2018 roku. Zawiera on chromosom o długości 3,58 Mbp oraz sześć plazmidów.
Charakterystyka Paracoccus yeei tworzy na podłożu stałym duże, nieregularne i śluzowate kolonie. Kształt komórek waha się od typowego dla ziarnkowca, do typowego dla pałeczki.
P. yeei jest nieruchliwą, oksydazo-dodatnią, katalazo-dodatnią, Gram-ujemną bakterią. Nie wytwarza gazu w hodowli z glukozą. Wykorzystuje glukozę i ksylozę jako źródło węgla (niektóre szczepy także laktozę). Ponadto większość szczepów posiada ureazę i jest zdolna do redukcji azotanów.
Bakteria ta najlepiej rośnie w temperaturze 35 °C.