Zawartość par CG w genomie została określona na poziomie 62% (szczep G1212).

Bakterię wyizolowano z różnych części ciała człowieka wliczając w to skórę uszu, kostki, powierzchnię oka, krew, żółć oraz płyn mózgowo-rdzeniowy. Nie wiadomo jednak, jak bakteria przedostaje się do organizmu.

Patogeneza Mechanizm patogenezy Paracoccus yeei nie jest znany.

Bakterię tą wykryto między innymi u ludzi z zapaleniem otrzewnej, marskością wątroby oraz u ludzi po przeszczepie serca, rogówki. Powoduje ona bakteriemię. Jest niewrażliwa na cefalosporyny trzeciej generacji.

Bakterię tą wykrywano posługując się sekwencjonowaniem 16S rRNA.

Wiele artykułów poświęconych Paracoccus yeei podkreśla niewielki stopień diagnozowania tej bakterii u osób chorych.

Trwają badania nad jej patogenezą.

Przypisy

Kategoria:Bakterie Gram-ujemne