Operator samosprzężony (hermitowski) – odwzorowanie liniowe działające na skończenie wymiarowej, zespolonej przestrzeni wektorowej takie że

gdzie: – iloczyn skalarny wektorów w przestrzeni – wektor powstały w wyniku działania operatora na wektor – sprzężenie hermitowskie wektora

Operatory samosprzężone używane są w analizie funkcjonalnej.

W mechanice kwantowej operatory samosprzężone reprezentują wielkości mierzone – nazywa się je obserwablami. Przydatność operatorów hermitowskich wynika stąd, że ich wartości własne są liczbami rzeczywistymi i z tej racji mogą określać wyniki pomiarów fizycznych.

Operator samosprzężony skończenie wymiarowy można reprezentować za pomocą macierzy hermitowskiej (samosprzężonej).

Macierz operatora hermitowskiego Jeżeli jest przestrzenią skończenie wymiarową i ma bazę ortogonalną, to macierz operatora jest macierzą hermitowską (tj. równą swojemu sprzężeniu hermitowskiemu).

Dowód: Niech oznacza teraz macierz. Obliczanie sprzężenia hermitowskiego wektora oznacza obliczanie tego sprzężenia dla iloczynu macierzy i wektora.