Po zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości 13 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu podporucznika piechoty skierowano go do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, później w pierwszej połowie marca 1919 był w dyspozycji Adiutantury Generalnej Naczelnego Wodza. 15 marca 1919 mianowany dowódcą 10 kompanii w 29 pułku piechoty. 24 grudnia 1919 został szefem Wydziału Oświaty w Oddziale II Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, zaś 15 czerwca 1920 objął stanowisko szefa sekcji propagandy i kulturalno-oświatowej, a od 1 września 1920 był inspektorem objazdowym przy Naczelnym Dowództwie. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1923 był odkomenderowany z 67 pułku piechoty w Brodnicy na studia na Uniwersytecie Warszawskim. 10 września tego roku został odkomenderowany z 67 pp do 20 pułku piechoty w Krakowie na okres sześciu tygodni – egzaminów na Uniwersytecie Jagiellońskim. 1 grudnia 1923 został przeniesiony do 30 pułku piechoty, a następnie wrócił do 67 pp.