Król Fryderyk VII zdołał zagwarantować nietykalność granic Danii oraz prawo dziedziczenia tronu (Dania, Szlezwik, Holsztyn), wobec własnej bezdzietności, przez szwagra Chrystiana IX.

Pierwszą żoną Fryderyka w 1828 roku została jego kuzynka drugiego stopnia Wilhelmina Maria (1808-1891), córka króla Danii Fryderyka VI. To małżeństwo wzmacniało prawa przyszłego Fryderyka VII do tronu. Małżeństwo nie było jednak szczęśliwe i w 1837 roku orzeczono rozwód. Cztery lata później Fryderyk wziął za żonę Karolinę Charlottę Mariannę von Mecklenburg-Strelitz, jednak i to małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1846 roku. Uważa się, że przyczyną rozpadu obu związków było pijaństwo Fryderyka i jego ciągłe zdrady.

W 1850 roku Fryderyk VII poślubił Christine Louise Danner (1815–1874) właściwie Rasmussen. Było to trzecie małżeństwo króla, ale pierwsze morganatyczne. Luiza ani jej ewentualne dzieci nie mieli praw dynastycznych. Jednak ani z tego, ani z dwóch poprzednich małżeństw Fryderyk nie doczekał się potomstwa.