W latach 1926–1931 kierował zakładem Historii Gruzji, a od 1933 do 1935 roku zakładem Historii Starożytnej. W 1935 roku uzyskał tytuł doktora nauk historycznych. 10 kwietnia 1936 roku, po kolejnej serii ataków, wysłał do komisarza ludowego list informujący o swojej rezygnacji z pracy na uczelni. Od 1937 roku prowadził Muzeum im. Szoty Rustaweliego. W 1938 roku został wybrany członkiem Rady Najwyższej Gruzińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
W latach 1937–1940 poprowadził wyprawę archeologiczną do Mcchety. Był jednym ze współautorów podręcznika Historia Gruzji, opublikowanego w 1943 roku, za co autorzy otrzymali nagrodę państwową. Brał udział w tworzeniu Akademii Nauk gruzińskiej SRR i miał zostać jej pierwszym prezydentem.
18 listopada 1940 roku zmarł nagle podczas prowadzenia wykładu wskutek ataku serca. Został pochowany 21 listopada tego roku w ogrodzie uniwersyteckim.
Członkostwa, nagrody i odznaczenia 1937 – Order Czerwonego Sztandaru Pracy 1939 – członek Akademii Nauk ZSRR Nagroda Stalinowska (pośmiertnie)