Należy do tego samego rzędu bohaterów co Cyd czy Horacjusz, tylko ze znakiem ujemnym. Lessing określa ją jako nienaturalną kobietę, o to jednak autorowi chodziło, żeby wzniosła się ponad naturalne poruszenia i potrzeby. Bohater zdolny do poświęceń, który przerasta samego, siebie jak August w Cynnie, ustępuje w Rodogundzie miejsca osobie, gwoli chwały gotowej zstąpić do piekieł.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Pierre’a Corneille’a Kategoria:Utwory literackie z 1644