SZD-49 Jantar Std. K – polski, jednomiejscowy wysokowyczynowy szybowiec zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej.
Historia W związku z popularyzacją klasy szybowców 15-metrowych FAI w drugiej połowie lat siedemdziesiątych zespół pod kierunkiem inż. Władysława Okarmusa opracowano wersję rozwojową szybowca Jantara Standard 2, oznaczoną SZD-49 Jantar K wyposażoną w skrzydło z klapą oraz klapolotką. Prototyp o znakach rejestracyjnych SP-2583 (nr seryjny SZD X-134) został oblatany przez Adama Zientka w dn. 10 października 1978 r. na lotnisku w Bielsku. Konstrukcja wykazała jednak szereg wad, przez co zrezygnowano z kontynuacji programu.
Przechowywany w SZD prototyp był nieużytkowany do początku 1981 r. gdy z inicjatywy członków Koła Naukowego Lotników, SZD przekazał go Politechnice Warszawskiej. Studenci PW przywrócili go do standardu Jantar Standard 2. Szybowiec potem służył na letnich obozach KNL-u do realizacji kilku programów naukowych (np. pomiarów biegunowej, czy testów pierwszego polskiego wariometru elektrycznego).