identyczny podział można stwierdzić w przypadku celomy. Ich wnętrze ciała jest przedzielone przez dwie przegrody zwane septami, które oddzielają odcinek głowowy od tułowia i tułowie od odcinka ogonowego. Ułożenie pierwszej sekty jest zlokalizowane między głową a tułowiem, a druga za otworem odbytowym. Celomy ogonowa oraz tułowiowa są podzielone mezenteriami podłużnymi, co dzieli całą celomę na dwie części, mianowicie prawą i lewą. Przewód pokarmowy jest zahaczony grzbietowej i brzusznej. Celoma ogonowa mieści parzyste jądra. Wtórna jama ciała u szczecioszczękich jest okryta nabłonkiem perytonealnym (zwanym celothel); w tymże nabłonku występują pasemka mięśni tworzące razem tkankę nabłonkową typu nabłonek mioepitelialny. Na głowie występują chwytne kolce zlokalizowane po bokach, które są poruszane za pomocą pracy mięśni. Na przodzie występują kolczaste szczeciny, a również i wokół otworu gębowego występują krótkie kolce. Od góry głowa wraz z tymi szczecinkami i kolcami jest okryta kapturem głowowym (praeputium) – za pomocą silnych mięśni (zarówno mięśni protraktorów, jak i retraktorów), może on zakryć całą głowę wraz z jej przydatkami. Kaptur zakrywający głowę ułatwia poruszanie się, z kolei w czasie ataku na ofiarę cofa się on i odsłania kolce chwytne gotowe do użycia.