Tułów po bokach oraz ogon posiadają płetwy wsparte delikatnymi promieniami. U strzałek morskich prowadzących bentoniczny tryb życia można odnaleźć papille czepne, które umożliwiają zaczepienie się w substracie. U szczecioszczękich z rodzaju Spadella ciało okryte jest przez naskórek wielowarstwowy, lecz spodnia część ich głowy oraz kaptura już nie; zamiast tego w tych regionach występuje kutykularny oskórek, który przeciwdziała uszkodzeniu naskórka w momencie schwytania zdobyczy. Sfałdowany naskórek uformował też płetwy u tych zwierząt. Pod naskórkiem występuje błona podstawna; zgrubienia w płetwach utworzone przez nią wykształcają promienie płetw. W niej występują zgrupowania od 10 do 20 włókien utworzonych z kolagenu, które wspierają pozakomórkową macierz. Następną warstwą u tych zwierząt jest warstwa mięśni podłużnych, które wraz z naskórkiem tworzą wór powłokowo-mięśniowy. W tym worze mięśnie zgrupowane są w 4 pasmach, 2 grzbietowych oraz 2 brzusznych. Mięśnie te umożliwiają wykonywanie falistych ruchów ciała. Mięśnie są lepiej wykształcone w części głowowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szczecioszczękie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.