Drugi projekt, UCX (Utility-Cargo Experimental), zakładał zakup samoloty pasażerskiego, zdolnego do przewozu 10-12 pasażerów na dystansie 4630 km, napędzanego czterema silnikami odrzutowymi. Warunki konkursu skonstruowane były tak, że to producenci brali na siebie wszystkie koszty związane z rozwojem projektu, bez żadnej gwarancji ze strony sił powietrznych na zwrot pieniędzy i jakiekolwiek zamówienia. W 1956 roku do części UTX przystąpił North American Aviation i Beech, a do części UCX Fairchild Aircraft, McDonnell Aircraft Corporation i Lockheed Corporation, którego zarząd podjął decyzje o udziale w projekcie pod koniec 1956 roku. Efektem końcowym projektu UTX był samolot (oznaczenie wojskowe T-39 Sabreliner), natomiast w projekcie UCX, po wycofaniu się z rywalizacji Fairchilda, na placu boju pozostał jedynie Lockheed i McDonnellMichał Petrykowski, Lockheed JetStar, 60 lat pierwszego amerykańskiego business jeta, „Lotnictwo Aviation International”, nr 12 (2017), s. 62–71, .