Projekt thumb|left|Prototyp samolotu, wersja dwusilnikowa W styczniu 1957 roku powołano do życia zespół projektowy samolotu CL-329, bo takie oznaczenie w wytwórni otrzymała nowa maszyna, na czele którego stanął legendarny inżynier Lockheeda, Clarence Johnson. Zaprojektowano całkowicie metalową maszynę w układzie dolnopłata, zdolną do przewozu 14 osób lub 2270 kg ładunku. Pasażerowie i załoga mieli do dyspozycji ciśnieniową kabinę o kołowym przekroju. Z tyłu przedziału pasażerskiego umieszczono toaletę i niewielką kuchnię. Wysokość kabiny pasażerskiej w przejściu wynosiła 1,86 m. Z przodu i z tyłu samolotu znajdowały się przedziały bagażowe. Skrzydła o skosie 30° wyposażone w wychylane hydraulicznie dwuszczelinowe klapy. Instalacja hydrauliczna zdwojona, zasilająca chowane podwozie z przednim podparciem, hamulec aerodynamiczny umieszczony pod kadłubem za skrzydłami, hamulce kół i odwracacze ciągu. Wychylanie steru wysokości i lotek również wspomagała instalacja hydrauliczna, ster kierunku wychylany mechanicznie. Samolot wyposażony był w pomocniczą jednostkę napędową. Silniki zainstalowano w gondolach, umieszczonych po obydwu stronach kadłuba.