W marcu 1943 roku zwolniono kilku więźniów ze względu na ich stan zdrowia (m.in. ks. dr. hab. Leona Puciatę, który wkrótce zmarł na raka i z wycieńczenia, ks. Jana Uszyłło, ks. dr. Władysława Suszyńskiego). Jesienią uwolniono jeszcze trzech profesorów (ks. prof. Czesława Falkowskiego, ks. dr. hab. Pawła Nowickiego, ks. dr. Walentego Urmanowicza), ale większość aresztowanych pozostała w obozie do wkroczenia Armii Czerwonej w lipcu 1944 roku.
Były dwór Dwór w Szałtupiu został prawdopodobnie wybudowany w połowie XVIII wieku przez Szuksztów. Do II wojny światowej z zabytkowego kompleksu ocalały jedynie dom mieszkalny, oficyna i spichlerz. Przed domem był ganek z czterema kolumnami. Dom był wzniesiony na planie szerokiego prostokąta, z wysokim, gładkim dwuspadowym dachem, krytym w XX wieku dachówką. Około 1880 roku dobudowano do niego od tyłu skrzydło.
Po prawej stronie domu stał również parterowy, ale znacznie większy budynek oficyny, prawdopodobnie wcześniejszy dom mieszkalny. Był to długi prostokątny budynek o dwóch gankach, z dwiema kolumienkami każdy. Również był przykryty wysokim, gładkim dachem, krytym dachówką. Wewnątrz było dziesięć dużych pokoi.
Po lewej stronie oficyny stał spichlerz, zbudowany na wysokiej podmurówce. Zdobił go od frontu sześciokolumnowy podcień.