Fotudeng (ok. 232-348; skr Buddhacinga? chiń. 佛圖澄, pinyin Fótúdéng) – buddyjski mnich i misjonarz pochodzący z Azji Środkowej z Królestwa Kuszanów (chiń. Yuezhi).
Biografia Fotudeng był mnichem ze Środkowej Azji. W 310 r. przybył do Chin z zamiarem założenia centrum buddyjskiego w Luoyangu. W tym czasie północ Chin trapiły wojny, więc musiał odłożyć swój projekt. Posługując się swoimi magicznymi mocami wspomógł władców Późniejszego Cesarstwa ZhaoZanotowano, że używał duchów jako swoich posłańców, stworzył kwiat lotosu z miski wody, wybierał wodę z wyschniętych źródeł wykałaczką. Cieszył się zaufaniem (明, pan. 319-333) i służył mu ponad dwadzieścia lat jako cesarski doradcaKenneth Ch’en. Buddhism in China. Str. 79.
Jego zdolność wywoływania deszczu była dobrodziejstwem dla rolników północnych Chin. Jego zdolności przewidywania były z kolei wykorzystywane przy ustalania militarnej strategii i taktyki. Był on mnichem, który zapoczątkował włączanie się mnichów do polityki i spraw państwowych, gdyż czuł, że takie związki będą korzystne dla ludzi, państwa i religii.