Pantaleón Pérez de Nenín (hiszp. Don Pantaleón Pérez de Nenín) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828), znajduje się w kolekcji hiszpańskiego banku BBVA.
Okoliczności powstania Pantaleón Pérez de Nenín urodził się w Bilbao w 1779, data jego śmierci jest nieznana. Pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej zamieszkałej w Villa de Nervión. Już w wieku 16 lat został porucznikiem, mimo że nie uczęszczał do akademii wojskowej. Było to możliwe dlatego, że jego rodzina wsparła finansowo utworzenie Pułku Huzarów Marii Ludwiki. Po udziale w kampanii przeciwko Portugalii w 1801 zwanej „wojną pomarańczy” pełnił funkcję starszego adiutanta (ayudante mayor), a w 1805 adiutanta kapitana (ayudante capitán). W lipcu 1807 jego pułk stacjonował w Madrycie, możliwe, że wtedy zamówił u Goi swój portret. W tym czasie również wnioskował o przejście w stan spoczynku, przyznane mu 21 lutego 1808. Portret prawdopodobnie powstał przed tą datą, gdyż Pérez de Nenín ma na sobie mundur swojego pułku, inny niż ten noszony w spoczynku. Goya, ze względu na polityczną sytuację Hiszpanii okupowanej przez wojska Napoleona, namalował serię portretów wojskowych i francuskich sprzymierzeńców (tzw. afrancesados).