Jurgielewszczyzna (również Jurgielew) – nieistniejąca wieś, dobra i folwark, obecnie na Litwie, położone na terenie obecnego rejonu łoździejskiego okręgu olickiego. Folwark znajdował się na wschodnim brzegu jeziora Wilkanis (obecnie Vilkaitis), 25 km na południowy wschód od miasta Łoździeje.

Historia Po III rozbiorze Polski w 1795 roku dobra Jurgielewszczyzna, wcześniej wchodzące w skład województwa trockiego Rzeczypospolitej były na terenie powiatu wigierskiego, który od 1795 do 1807 roku należał do departamentu białostockiego pruskiej prowincji Prusy Nowowschodnie, następnie znalazły się w departamencie łomżyńskim Księstwa Warszawskiego. Powiat wigierski w maju 1808 roku, po odłączeniu parafii w Wigrach, został przekształcony w powiat sejneński, który potem, od 1816 roku był w Królestwie Kongresowym, w województwie augustowskim, następnie (od 1837 roku) w guberni augustowskiej. W 1867 roku wszedł w skład guberni suwalskiej. Jurgielewszczyzna należała do gminy Kopciowo i parafii Wiejsieje. 10 października 1920 roku na podstawie umowy suwalskiej przyznano te dobra Litwie, która w okresie 1940–1990, jako Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka, wchodziła w skład ZSRR.

W 1882 roku folwark liczył 3 domy, mieszkało tu 36 osób.